26 augustus, 2016

Een klein stukje over mijn grote familie

Hola amigas! Como estas?

In deze post probeer ik zoveel mogelijk of zelfs alles in het Nederlands te scrijven. Nu ga ik over een klein stukje over mijn grote familie bespreken. En waar gaat het over voornaamelijk? Ik zal over onze speciaale familie-bijeenkomst praten terwijl in het suikerfeest. 

Het wordt al een gewoonte in Indonesie, ook in de andere landen vooral die veel Islamische mensen hebben- geloof ik, dat in het suikerfeest is de tijd wanneer veel mensen met hun eigen familie vergaderen. Meestal vergaderen zij bij hun ouders of grootouders hoewel in de stad of in het dorp. Dat gebeurt wel in mijn grote familie. Nadat we aanbidden en ontmoeten onze buren, gaan we meestal naar het dorp waarin mijn oma -de moeder van mijn vader- woont, in Kulonprogo -het ligt in het west van Yogyakarta. Ja, daar woont mijn oma alleen sinds mijn opa in 2008 (?) stierf.
Mijn oma heeft eigenlijk vijf kinderen, maar een van haar dochters stierf toen zij nog jong was. Dus nu zijn er vier kinderen; twee dochters en drie zonen. Mijn vader is nummer twee.

Er zijn heel veel spullen die we moeten brengen, zoals hapjes, voedsel, en paar keukengereedschap want mijn moeder verantwoordt voor de keuken-zaak. Zij heeft extra keuken-set nodig omdat er onvolledige keukengereedschap is bij mijn oma. Daarom zijn we -vader, ik, en mijn twee broers- lastig.

Dit jaar is een beetje anders dan de afgelopen jaren. In de ramadan verloren we onze lieve oom. De hartaanval heeft de dood ten gevolge. Hij was de schoonbroer van mijn vader. Hij verlaat 3 zontjes en 2 dochters. Ik was daar toen mijn oom in het ICU werd behandeld, tot hij voor de laatste keer uitademde.

Begint dit jaar, hebben we een gehele familie bijeenkomst op de eerste dag van Ied Mubarak/ suikerfeest. De bijeenkomst worden door alle families van mijn grootvader zaliger (de vader van mijn vader) bijgewoond. En voor dit jaar, deze bijeenkomst werd bij mijn oma plaatsgevonden.
Paar weken geleden bereidden mijn moeder en tantes jurken voor de meiden in onze grote familie. Die jurken moesten we dragen tijdens de bijeenkomst, dat hebben we nooit eerder gedaan. Het was gezellige middag, haden we lekker eten hoewel we er niet alle gezins kennen (daarom staat zulke bijeenkomst, zodat we elkaar leren kennen). Na de bijeenkomst, maakten we ook veel fotos.

oma en haar dames
Met mijn lieve nichtjes 

De volgende ochtend, waren we -de dames- bezig in de keuken om de ontbijt te bereiden. Na het ontbijt, meestal hebben we nog onze eigen familie-bijeenkomst. Nichtjes, neefjes, tantes, ooms, en natuurlijk mijn oma, alles vergaderden in het terras. Meestal gaven mijn ooms of vader advies over hoe uitvoeren we wel de Islamische leer en later vergaten we niet om fotos te maken.

Ik ben de jongste kinder. Ik heb twee oudere broers.


Dat was het klein stukje over mijn grote familie activiteit tijdens het Suikerfeest. We haden gezellige tijd tijdens het Suikerfeest en ik geloof jullie wel, net zoals degenen die hun feestdagen met families vieren.

Tot volgend jaar!



Lieve,
Tantri :)


Geen opmerkingen:

Een reactie posten